تو چقدر خوبی!
جمله ای که می خواهم به موجودی بگویم، اما چنین موجودی نیست و این شاید تنها سبب افسوس آدمی باشد. آدمی، که در غیبتِ چنین "تو چقدر خوبی" بیهوده می سوزد، می خواهد خوب را دریابد، به او بگوید تو چقدر خوبی و در پژواکِ صدای خودش به حس خوبی دچار شود. حس خوبی نیست، چرا که: هر که آمد به جهان نقش خرابی دارد!
چه خوب گفت حافظ!